No longer able to bear her suffering in the home of her mistress Sara, Hagar runs to the desert in search of relief and solitude. According to Rabbi Samson Raphael Hirsch, when Hagar subsequently encounters the angel she realizes that one is never alone or out of God’s sight. The well where this encounter takes place is therefore named be’er lachai ro-ee (באר לחי ראי), the ‘well of the Living One who sees me.’ Specifically in Eretz Yisrael, God’s presence and watchful eye is felt strongly, as it says in Devarim (11:12) “on which Hashem your God always keeps His eye.”
כבר לא יכולה לשאת את סבלה בבית גבירתה שרה, הגר בורחת אל המדבר בחיפוש אחר הקלה ובדידות. לפי דברי הרב שמשון רפאל הירש, כאשר הגר פוגשת את המלאך, היא מבינה שאדם לעולם אינו לבד או מחוץ לטווח ראייתו של אלוהים. הבאר שבה מתרחש המפגש הזה נקראת לכן “באר לחי ראי” – הבאר של החי הרואה אותי. במיוחד בארץ ישראל, ניכרת נוכחותו של אלוהים ועינו הפקוחה, כפי שנאמר בספר דברים (י”א:י”ב): “אשר ה’ אלוהיך דורש אותה תמיד, עיני ה’ אלוהיך בה מראשית השנה ועד אחרית שנה”.